Όταν περνούν σχεδόν 8 χρόνια για να δεις για πρώτη φορά τι είχαν τραβήξει 3 κάμερες κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με φίλους…. πονάει το στομάχι σου από το γέλιο και τσούζουν τα μάτια σου από τα δάκρυα, μέχρι την επόμενη μέρα το μεσημέρι!
Τότε ήμασταν τρία νιόπαντρα ζευγάρια και σήμερα είμαστε τρία ζευγάρια που νιώθουμε ακόμη νιόπαντρα, αν και γίναμε όλοι μας μαμάδες και μπαμπάδες, συνολικά τεσσάρων παιδιών, για τα οποία ελπίζουμε ότι κάποτε, παρέα με τα δικά τους ζευγάρια, θα κάνουν ένα ταξίδι αξέχαστο, όπως και το δικό μας!
Από τότε έχουμε πάει πολλές εκδρομές και μερικά ταξίδια κοντινά ή μακρινά, έχουμε περάσει μαζί διακοπές, έχουμε συναντηθεί πολλές φορές ο ένας στο σπίτι του άλλου, όμως εκείνο το ταξίδι στην Πράγα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στα ωραιότερα που έχουμε ζήσει. Λίγο η πόλη, λίγο η σύνθεση της παρέας, λίγο η διάθεσή μας, λίγο η ανεμελιά που είχαμε τότε, λίγο η πρώτη φορά που πηγαίναμε όλοι μαζί ένα ταξίδι στο εξωτερικό, του δώσαμε χαρακτηριστικά εκδρομής με το σχολείο που θυμάσαι όσα χρόνια και να περάσουν.
Είδαμε ξανά τους εαυτούς μας νεότερους, κουκουλωμένους μέχρι τα αυτιά και θυμηθήκαμε το μαρτύριο του ντύσου … ξε-ντύσου κάθε φορά που μπαίναμε σε ένα ζεστό μέρος. Είδαμε ξανά τους δρόμους που περπατήσαμε, τα εστιατόρια που φάγαμε, θυμηθήκαμε εκείνα τα περίεργα πιάτα που δοκιμάσαμε, τις μαριονέτες που φέραμε από εκείνο το ταξίδι, τις γελοιότητες που κάναμε στις τεράστιες σκάλες του μετρό, τις διαδρομές που κάναμε άδικα ακολουθώντας αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θέλαμε, τις αράχνες που παρακολουθήσαμε στο μαύρο θέατρο, τον οδηγό που είχαμε κλείσει για την εκδρομή στο Karlovy Vary, τον οποίο πιστεύαμε ότι θα “χορέψουμε στο ταψί” (επειδή ήμασταν πιο άτακτοι και από παιδιά), αλλά μάς χόρεψε τελικά αυτός, αφού δεν μας άφηνε ελεύθερους να πιούμε έναν καφέ και επέμενε να πάμε για μεσημεριανό στις 12! Είμαστε Έλληνες εμείς… στις 12 θα πιούμε καφέ!
Όσο βλέπαμε τόσο θυμόμασταν και συμπληρώναμε και θέλαμε να βρούμε στο βίντεο εκείνη τη φάση με την ακαταλαβίστικη παραγγελία που δώσαμε στο μπαρ του ξενοδοχείου…. και όσο παρακολουθούσαμε, τόσο ξεκαρδιζόμασταν στα γέλια και πειράζαμε ο ένας τον άλλο. Και κάναμε τόση φασαρία και σαματά που έγινε το απίστευτο! Αντί να πηγαίνουμε εμείς να δούμε τι κάνουν τα παιδιά στο δωμάτιο που έπαιζαν, έρχονταν εκείνα σε εμάς για να δουν τι έχουμε πάθει και αν είμαστε καλά!
Ένα είναι βέβαιο. Οι φωτογραφίες και τα videos αξίζουν περισσότερο όσο περνά ο καιρός. Κι εμείς περάσαμε αυτή τη βραδιά με σχεδόν 8 χρόνια καθυστέρηση, για να την ευχαριστηθούμε τόσο πολύ όσο χθες βράδυ που τη ζήσαμε!
sweet home, αστεία, διακοπες



