Αυξάνονται συνεχώς εκείνοι που κατηγορούν εμάς τους Έλληνες, ότι ως λαός είμαστε κάτι σαν την χειρότερη φάρα του κόσμου. Μας χαρακτηρίζουν συνολικά ως τεμπέληδες, ψεύτες, κλέφτες, παρτάκηδες, φοροφυγάδες, εισφοροφυγάδες, αντιπαραγωγικούς, κομπιναδόρους και άλλα πολλά. Και δεν μας κατηγορούν μόνο οι ξένοι, αλλά και μια μερίδα Ελλήνων συμπολιτών μας, όπως και μια μερίδα πολιτικών, μεταξύ των οποίων και Ελλήνων πολιτικών. Μας χαρακτηρίζουν ως βολεμένους, που τόσα χρόνια απλά τρώγαμε και ζούσαμε με δανεικά και τώρα που χάνουμε τη βόλεψή μας, δεν μας αρέσει και λέμε «Δεν πληρώνουμε».

Αφού λοιπόν είμαστε όλα τα παραπάνω, κατά την άποψη πολλών , δεν νομιμοποιούμαστε και δεν δικαιούμαστε να μιλάμε τώρα. Τώρα οφείλουμε να συνεχίσουμε να μην αντιδρούμε και να δεχθούμε ήσυχα, με σεμνότητα και ταπεινότητα, τις συνέπειες του ως τώρα βολέματός μας.

Δεν θα διαφωνήσω σε όλους τους χαρακτηρισμούς, γιατί σίγουρα υπάρχουν και ανάμεσα στους Έλληνες, πολλοί φοροφυγάδες και ψεύτες και κλέφτες και ότι άλλο υπάρχει τέλος πάντων σε κάθε χώρα του πλανήτη. Δεν είναι ελληνική πατέντα. Δεν θα διαφωνίσω ότι για αρκετά χρόνια δεν αντιδράσαμε δυναμικά σε καταστάσεις που διαδραματίζονταν στη χώρα μας. Όμως Read more

Ένα χρόνο μετά το μνημόνιο είμαστε ΠΑΛΙ στη φάση “δεν υπάρχει σάλιο”, όπως λέγαμε λίγο πριν το υπογράψουμε με συνοπτικές διαδικασίες και άρον – άρον. Δεν βλέπω όμως πώς ωφέλησε τελικά τη χώρα και τους πολίτες της. Πήραμε 110 δις δάνειο και τουλάχιστον τα 80 δις δεν μπήκαν καν στο ταμείο.

Ας πούμε λοιπόν ότι παίρνουμε άλλο ένα δάνειο τώρα, ΠΑΛΙ με το πιστόλι στον κρόταφο {πραγματικά ή εικονικά όπως θέλουν να το παρουσιάζουν}. Σε 10-12 μήνες θα είμαστε σε χειρότερη κατάσταση και ΠΑΛΙ θα λένε ότι δεν έχουμε να πληρώσουμε συντάξεις και μισθούς, ενώ στο μεταξύ θα είμαστε φτωχότεροι σε δημόσια περιουσία, σε παιδεία, σε υγεία & με μισθούς πείνας {όσοι τυχεροί έχουν ακόμη δουλειά}. Δηλαδή το 2012 θα είμαστε σε χειρότερη θέση απ’ ότι είμαστε το 2011, όπως το 2011 είμαστε αποδεδειγμένα σε χειρότερη θέση από αυτή που ήμασταν το 2010, όταν μπήκαμε στο μνημόνιο παράτυπα και με αντισυνταγματικό τρόπο.

Προσωπικά δεν έχω αντίρρηση να κάνω κι άλλες θυσίες από την ποιότητα ζωής μου, αλλά ΟΧΙ για να πληρώνονται τόκοι αμφισβητούμενων δανείων & χρεών, μίζες μεσαζόντων και κέρδη οικονομικών εγκληματιών, ΑΛΛΑ για να περάσει η χώρα σε φάση που θα παράγει και θα αυτοχρηματοδοτείται, με αποτέλεσμα και οι πολίτες να ζουν κάθε νέα μέρα ως καλύτερη από την προηγούμενη.

Βρείτε μου ΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΛΟΓΟ που πρέπει να πάρουμε νέο δάνειο σήμερα. Αλήθεια, ήθελα να ήξερα τι πιστεύουν όλοι εκείνοι που θεωρούν ότι η λύση αυτή τη στιγμή είναι το μνημόνιο 2 κι ένα νέο δάνειο. Ότι τον Ιούνιο του 2012 θα τρώμε με χρυσά κουτάλια; Νομίζουν ότι θα συνεχίσουν να πληρώνονται από τη δουλειά τους ή ότι θα συνεχίσουν να κάνουν μπίζνες ή ότι θα έχουν πελάτες και του χρόνου; Πιστεύουν ότι η «ανεργία» δεν θα «συμβεί» σε εκείνους, αλλά μόνο σε κάποιους άλλους; Ποιοι είναι εκείνοι που δεν είναι αγανακτισμένοι με την κατάστασή μας ως χώρα;

Στιγμιότυπο από την 5η μέρα της συγκέντρωσης των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα

Προτείνω πρώτα απ’ όλα να σηκώσουμε το ανάστημά μας και να αρχίσουμε να αλλάζουμε με γρήγορο ρυθμό νοοτροπία ΟΛΟΙ, συνειδητοποιώντας πού μας έφερε η μέχρι τώρα στάση και δράση μας. Κατόπιν, να απαιτήσουμε πίστωση χρόνου από τους δανειστές, ξεκινώντας άμεσα και παράλληλα τα εξής :

1. Αλλαγή στο οικονομικό επιτελείο, ώστε να απαρτίζεται μέχρι τις επόμενες εκλογές, από ΕΚΛΕΓΜΕΝΑ στελέχη όλων των κομμάτων της βουλής, με γνώσεις οικονομικών, στατιστικής, συνταγματικού και εργατικού δικαίου, διεθνών σχέσεων, ιστορίας και κυρίως γνώση της πραγματικής οικονομίας και της λειτουργίας της αγοράς. Για όλους αυτούς θα πρέπει να δημοσιοποιηθεί το βιογραφικό τους, καθώς και τα περιουσιακά τους στοιχεία πριν από την πρώτη τους εκλογή μέχρι και σήμερα, καθώς και την ημέρα που θα αποχωρήσουν από τη θέση τους.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να υπάρχει άμεση εκπροσώπηση του λαού σε τακτικές συνεδριάσεις του οικονομικού επιτελείου, από καθημερινούς ανθρώπους που ξέρουν πώς είναι να ζεις με 700 ευρώ τον μήνα, πώς είναι να κυκλοφορείς χωρίς φρουρά, πώς είναι να πηγαίνει το παιδί σου σε δημόσιο σχολείο, πώς είναι να ζεις στο κέντρο της Αθήνας, πώς είναι να ζεις σε ένα ορεινό χωριό, πώς είναι να διατηρείς μια μικρή επιχείρηση, πώς είναι να είσαι μισθωτός και να μην πληρώνεσαι στην ώρα σου, πώς είναι να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας κλπ. Όσοι θέλουν να συμμετέχουν θα το κάνουν ΑΜΙΣΘΙ και θα υποχρεούνται να δηλώνουν συμμετοχή μέσω Internet γνωστοποιώντας δημοσίως τα στοιχεία τους, το βιογραφικό τους, τον αριθμό των φορολογικών δηλώσεων που έχουν καταθέσει μέχρι σήμερα, καθώς και τους λόγους που πιστεύουν ότι είναι κατάλληλοι για να βοηθήσουν στη διαμόρφωση ιδεών και προτάσεων. Κατόπιν θα συγκεντρώνουν ψήφους από πολίτες, μέσω Internet και από αυτούς θα κληρώνεται ο απαιτητός αριθμός εκπροσώπων για τους επόμενους 6 μήνες. Δεν θα έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν ξανά σε αυτή τη διαδικασία, ώστε να ανανεώνονται διαρκώς τα μυαλά και οι ιδέες που παράγουν, αλλά και για να μην δημιουργούνται σχέσεις εξάρτησης.

2. Λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους, για να γνωρίζουμε επιτέλους τι χρωστάμε, σε ποιους, από πότε, ποιοι υπέγραψαν για να λάβουμε δάνεια, με ποιους όρους και ποια είναι τα ακριβή ποσά χωρίς τους τόκους.

3. Άμεση άρση της βουλευτικής ασυλίας σε όσους έχει εμπλακεί το όνομά τους στα τρανταχτά σκάνδαλα και παραπομπή τους στη δικαιοσύνη. Εφόσον κριθούν ένοχοι, θα πρέπει να τους επιβληθεί χρηματική ποινή ανάλογη του κακού που προκάλεσαν στο δημόσιο συμφέρον και να δημευθεί η περιουσία τους για να εισπραχθεί αυτό το ποσό ΑΜΕΣΑ. Οι ίδιοι δεν θα έχουν δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι για το υπόλοιπο της ζωής τους και δεν θα λάβουν σύνταξη που να προέρχεται από την θητεία τους σε δημόσια αξιώματα.

4. Αντικατάσταση των υπουργών που δεν έχουν φέρει αποτελέσματα, καθώς και των στελεχών των υπουργείων και των δημόσιων οργανισμών και των ΔΕΚΟ που δεν καταφέρνουν να βάλουν τάξη στον οργανισμό που διευθύνουν. Η επιλογή των νέων να γίνει με βάση συγκεκριμένα κριτήρια αξιολόγησης και κυρίως με βάση την ιστορία τους, το ήθος τους, την πείρα τους και τις γνώσεις τους. Η αξιολόγηση όλων {παλαιών και νέων} θα πρέπει να επαναλαμβάνεται βάση αποτελεσμάτων κάθε 6 μήνες με ταυτόχρονο έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων. Στην αξιολόγηση θα συμμετέχουν στελέχη όλων των κομμάτων, ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ΑΜΙΣΘΙ.

5. Ένταξη των υπαλλήλων της Βουλής στο ενιαίο μισθολόγιο του δημοσίου και περικοπή των βουλευτικών αποζημιώσεων και άλλων παροχών τουλάχιστον κατά 50% ή 100% σε κάποιες περιπτώσεις. Παράλληλη μείωση στις συντάξεις τους, οι οποίες θα είναι κλιμακωτές και ανάλογες των ετών που διετέλεσαν βουλευτές και τις οποίες θα δικαιούνται μόνο αν έχουν τουλάχιστον 2 πλήρεις θητείες ως εκλεγμένα στελέχη και αν δεν λαμβάνουν σύνταξη από αλλού.

6. ΑΜΕΣΑ Ενιαίο και εξορθολογισμένο μισθολόγιο σε όλους τους δημόσιους οργανισμούς και τις ΔΕΚΟ. Δεν μπορεί ο οδηγός λεωφορείου ή τρένου ή ο ελεγκτής εισιτηρίων του ΟΣΕ να έχουν μεγαλύτερο μισθό από τον πιλότο μαχητικού αεροσκάφους

7. Περικοπή των δαπανών που σχετίζονται με πάγια έξοδα του δημοσίου, όπως ενοίκια κτιρίων, δαπάνες θέρμανσης, δαπάνες επικοινωνίας και ταυτόχρονα αυστηρός έλεγχος στα τμήματα προμηθειών κάθε υπηρεσίας, ώστε να μην υπάρξουν ξανά υπερτιμολογήσεις από προμηθευτές του δημοσίου.

8. Οι τράπεζες να υποχρεωθούν να ανοίξουν την κάνουλα για να κινηθούν οι επιχειρήσεις και η αγορά, αν θέλουν να συνεχίσουν να υπάρχουν ως τραπεζικές οντότητες, αλλιώς θα πρέπει να επιστρέψουν άμεσα και εντόκως τα δις που έλαβαν ως στήριξη από τα δημόσια ταμεία τα τελευταία 4 χρόνια.

9. Κατάργηση της κρατικής διαφήμισης που έχει φθείρει τόσα χρόνια τους κλάδους της ενημέρωσης και της επικοινωνίας. Όλα τα ΜΜΕ αναλόγως των δυνατοτήτων τους και εφόσον είναι τηλεοπτικοί σταθμοί που κατέχουν δημόσιες συχνότητες χωρίς να έχουν πληρώσει γι’ αυτές, θα υποχρεώνονται να διαθέτουν ανάλογο χρόνο δωρεάν για να προωθούνται δράσεις για τις οποίες θα πρέπει να ενημερώνεται το κοινωνικό σύνολο. Περιορισμένα κονδύλια θα εγκρίνονται στον προϋπολογισμό μόνο για την προώθηση του τουρισμού και των ελληνικών προϊόντων σε Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό. Ομοίως θα υποχρεωθούν όλα τα μέσα, ραδιόφωνα, έντυπος τύπος, Internet να διαθέτουν δωρεάν χώρο και χρόνο για να προβάλλονται διαφημίσεις κοινωνικού περιεχομένου με ανταποδοτικό όφελος να αναφέρονται ως χορηγοί επικοινωνίας κοινωνικών μηνυμάτων. Η διαφήμιση των κομμάτων θα πρέπει να καταργηθεί. Στην εποχή του Internet και των social media μπορούν με πολλούς τρόπους να επικοινωνήσουν το έργο και τις θέσεις τους με τους δικούς τους πόρους, χωρίς να χρειάζονται τηλεοπτικά σποτάκια και ολοσέλιδες καταχωρήσεις ή αφίσες που βρωμίζουν και το περιβάλλον.

10. Να ισχύσει ασυμβίβαστο των εκδοτικών οργανισμών με άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες των ιδιοκτητών τους. Πώς μπορεί να υπάρχει αντικειμενικότητα στην ενημέρωση όταν υπάρχουν ίδια συμφέροντα;

11. Φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Αν δεν έχει μετρητά να πληρώσει τους φόρους, ας πουλήσει ή ας εκμεταλλευτεί ακίνητη περιουσία, όπως κάνει ο κάθε απλός πολίτης ή επιχείρηση αξιοποιώντας την ακίνητη περιουσία για να πληρώσει τους φόρους που του αναλογούν. Ταυτόχρονα, η Εκκλησία θα πρέπει να αναλάβει πλήρως τη μισθοδοσία του κλήρου.

12. Απαίτηση από τους εταίρους να αναλάβουν την ευθύνη τους στην επίλυση του μεταναστευτικού προβλήματος της χώρας.

13. Απαίτηση όχι για νέο δανεισμό από τους εταίρους, αλλά για τροφοδότηση σε πρώτες ύλες, ώστε να μπουν σε λειτουργία τα κλειστά εργοστάσια, με τους άνεργους εργάτες να βάζουν πλάτη για να υπάρξει παραγωγή και οι ίδιοι να μην είναι μισθωτοί, αλλά συμμέτοχοι με ίσα μερίδια. Παράλληλη εξασφάλιση εξαγωγών των προϊόντων μας προς χώρες της ΕΕ που αν θέλουν να μας βοηθήσουν για να μην καταποντιστεί το ευρώ κι εκείνες μαζί με εμάς… θα πρέπει να μας χρηματοδοτήσουν μέσω αγορών προϊόντων μας και όχι μέσω νέων δανείων.

14. Συνεργασία με άλλες χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική μας και ανταλλαγή ιδεών και προτάσεων.

15. Δημόσια πρόταση για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Ελλάδας και συνεργασία με την πιο συμφέρουσα για τη χώρα επιχειρηματική πρόταση.

16. Σοβαρή επένδυση στις νέες τεχνολογίες, γιατί έχουμε εξαιρετικά παιδιά που ψάχνουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Η Silicon Valley νομίζετε ότι είναι καλύτερη; Να δημιουργηθούν λοιπόν εδώ σοβαρές υποδομές για ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, καθώς και επιχειρήσεις, όπως μεγάλα data centers που αυτή τη στιγμή ανθούν για παράδειγμα στην Αγγλία, που θα μπορούσαν να παρέχουν υπηρεσίες φιλοξενίας και υποστήριξης σε όλο τον κόσμο.

17. Δημοψηφίσματα για όλα τα θέματα που είναι κρίσιμα για το μέλλον της χώρας. Οι πολίτες είναι υπεύθυνοι για τους πολιτικούς όταν τους ψηφίζουν, αλλά ανώριμοι και χωρίς γνώσεις όταν θα πρέπει να ληφθεί μια σημαντική απόφαση για τη χώρα;

18. Διεκδίκηση των κατοχικών αποζημιώσεων από την Γερμανία

19. Εφαρμογή κάθε ρήτρας και διεκδίκηση αποζημιώσεων από τις εταιρείες που μας παρείχαν προβληματικό αμυντικό εξοπλισμό και στάση προμηθειών σε νέα όπλα και άλλο εξοπλισμό για τα επόμενα χρόνια.

20. Επαναλειτουργία των ναυπηγείων με τη βοήθεια των Ελλήνων εφοπλιστών που αν θέλουν να βοηθήσουν την πατρίδα τους θα χρησιμοποιούν τα δικά μας ναυπηγεία.

21. Συσπείρωση των εργαζομένων και των εργατών μακριά όμως από τα ίδια συνδικαλιστικά όργανα που έχουν καταστρέψει την παραγωγή της χώρας και έχουν αφανίσει τη βιομηχανία, ακόμη και τη μικρή βιοτεχνία.

22. Ο αγροτικός κόσμος θα υποχρεωθεί να ενημερώνεται για να ακολουθεί ενδεδειγμένες μεθόδους παραγωγής, για να ασχοληθεί με νέες καλλιέργειες, για να γνωρίζει πώς θα κάνει συμφωνίες χωρίς να χρειάζεται 5 επιπέδων μεσάζοντες και θα τυγχάνει οικονομικής βοήθειας μόνο κατόπιν ελέγχου και με μορφή δανείου με συμβολικό χαμηλό επιτόκιο και με ορισμένο χρόνο αποπληρωμής. Ομοίως θα πρέπει να ισχύσει μια σειρά προδιαγραφών για τους κτηνοτρόφους.

Περνάνε κι άλλα πολλά από το μυαλό μου, αλλά κάπου πρέπει να σταματήσω αυτό το κείμενο. Και είμαι σίγουρη ότι περνούν άλλα τόσα από το μυαλό του καθενός. Όλοι έχουμε ένα σπιτικό και διαχειριζόμαστε τα οικονομικά του, κάποιοι έχουν μια μικρή επιχείρηση, ή μια μεγάλη, ή ένα μαγαζί και διαχειρίζονται ακόμη πιο σύνθετα οικονομικά θέματα.

Μπορούμε να προτείνουμε ιδέες για υλοποίηση, που θα φέρουν ίσως καλύτερα αποτελέσματα από έναν νέο δανεισμό που δεν εγγυάται καμία προοπτική για τη χώρα. Γι’ αυτό ο καθένας μας ας καθίσει να σκεφτεί και να προτείνει. Επαναλαμβάνω όμως ολοκληρώνοντας, αυτό που έγραψα και στην αρχή. Θα πρέπει να αρχίσουμε να αλλάζουμε με γρήγορο ρυθμό νοοτροπία ΟΛΟΙ.

Θα χαρώ να διαβάσω και προτάσεις άλλων συμπολιτών μου, αγανακτισμένων και μη.

Έτσι όπως έρχονται τα πράγματα στην καθημερινότητά μου κατάφερα να είμαι στο Σύνταγμα τις 3 από τις 6 συνεχόμενες μέρες που γίνονται οι συγκεντρώσεις. Και θα ξαναπάω! Όσο και αν αρκετοί με κοιτούν με στραβό μάτι, εγώ θα ξαναπάω! Γιατί δεν δίνω σημασία πια σε όσους με στραβοκοιτούν ή σπέυδουν να με απογοητεύσουν με ένα “και τι θα γίνει τώρα που βγήκατε στο Σύνταγμα;” ή να με ρωτούν “Και τι ζητάτε… ποια είναι τα αιτήματά σας;”. Θα ξαναπάω και μερικούς από αυτούς θα τους πάρω μαζί μου, όπως ήδη έχει γίνει με τους πρώτους δύσπιστους!

Πανευρωπαϊκό ραντεβού στις πλατείες έδωσαν οι πολίτες της Ευρώπης στις 29/5/2011

Θα ξαναπάω λοιπόν γιατί πιστεύω ότι είναι κι αυτός ένας τρόπος για να κάνω το ελάχιστο που περνά από το χέρι μου, με σκοπό να διεκδικήσουμε όλοι μαζί την τσαλακωμένη αξιοπρέπειά μας, να απαιτήσουμε την τιμωρία όσων πολιτικών μάς έβλαψαν αποκρύπτοντας την αλήθεια, να εξασφαλίσουμε την υλοποίηση ενός σχεδίου εξόδου από την κρίση που θα έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες που έχει η κοινωνία. Θα ξαναπάω γιατί είμαστε υπεύθυνοι κι εγώ, κι εσύ και ο καθένας μας για το περιβάλλον που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και νομίζω ότι μόνο αυτό αρκεί ως ο κυριότερος λόγος!

Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης στην πλατεία Συντάγματος

Ήμουν εκεί λοιπόν και την Κυριακή 29/5 και γινόταν το αδιαχώρητο. Ο κόσμος είχε καλύψει κάθε τετραγωνικό της πλατείας Συντάγματος και των δρόμων γύρω από αυτή, ενώ το κλίμα εξακολουθούσε να είναι ειρηνικό και “ξεσηκωτικό” ταυτόχρονα. Μπροστά στη Βουλή ένιωθες τον παλμό από τα συνθήματα, τις σφυρίχτρες, τις κατσαρόλες και τα τύμπανα, ενώ στην άλλη πλευρά της πλατείας η συνέλευση συνέχιζε με τους απλούς πολίτες να παίρνουν τον λόγο για να εκφράσουν την προσωπική τους άποψη και να καταθέσουν τη δική τους πρόταση. Είναι αυτό απολιτίκ;

Διάβαζα πάλι διάφορα, σχετικά με αιτήματα που δεν υπάρχουν, σχετικά με το ότι σε λίγες μέρες οι συγκεντρωμένοι θα έχουν πλακωθεί μεταξύ τους, γιατί ο καθένας βρίσκεται εκεί για διαφορετικούς λόγους από τον διπλανό του, σχετικά με τα σκουπίδια που υπήρχαν στους δρόμους, με τις καντίνες που έχουν πιάσει πόστο στην πλατεία και άλλα, για τα οποία η χαρακτηριστική γκρίνια των Ελλήνων δεν παύει να δηλώνει παρούσα ακόμη και λίγο πριν την καταστροφή!

Οι "Αγανακτισμένοι" έχουν φτιάξει ομάδα για να φροντίζει για τη συλλογή των σκουπιδιών

Ναι, τα σκουπίδια τα είδα κι εγώ, όπως τα βλέπω όμως και στο δρόμο προς τις κούνιες που πηγαίνω με τον γιο μου, όπως βλέπω και τους οδηγούς να πετάνε από το παράθυρο το χαρτάκι από τα διόδια, όπως βλέπω καθημερινά πολλούς συμπολίτες μου να το κάνουν και όπου μπορώ μιλάω, και μαθαίνω στο παιδί μου ότι αυτό είναι μια απαίσια κίνηση, ελπίζοντας πως η επόμενη γενιά θα μάθει αλλιώς. Τα τελευταία 30 χρόνια αυτή η χώρα δεν επένδυσε δυστυχώς στην παιδεία. Πώς περιμένουν κάποιοι ότι όλοι όσοι πάνε σε μια συγκέντρωση θα μαζέψουν τα σκουπίδια τους και δεν θα τα πετάξουν όπου βρουν; Θα μεταλλαχθούν σε μια μέρα;

Εκτός από τα σκουπίδια στο δρόμο όμως, είδα και πλαστικές σακούλες δίπλα από κάθε κάδο, είδα σε κάθε κολώνα να υπάρχει δεμένη μια τέτοια σακούλα, είδα παρέες να κάθονται ή να στέκονται γύρω από μια σακούλα με άδεια κουτάκια αναψυκτικών και μπύρας, που αργότερα θα κατέληγε σε κάποιο κάδο, είδα και τα παιδιά που έχουν αναλάβει κάποιο ρόλο στις κινητοποιήσεις να αδειάζουν τους κάδους και να μαζεύουν μόνοι τους τα σκουπίδια!

Στις καντίνες και στους πάγκους έβρισκες τα πάντα, μέχρι και λουκουμάδες και ψημένα καλαμπόκια

Είδα και το πανηγύρι που στήθηκε κυρίως στη μια πλευρά της πλατείας, με τις καντίνες να έχουν παραταχθεί στη σειρά και να προσφέρουν από “βρώμικα” και σουβλάκια, μέχρι ψημένα καλαμπόκια και λουκουμάδες. Δεν θα πω ψέματα…. δεν μου άρεσε! Όμως με μεγαλύτερη ψυχραιμία σήμερα, σκέφτομαι ότι αυτοί οι άνθρωποι έτσι βγάζουν μεροκάματο, μεταφέροντας το “μαγαζί” τους όπου βρίσκονται άνθρωποι συγκεντρωμένοι. Φαγητό προσφέρουν στο κάτω – κάτω, αρκεί να μην αισχροκερδούν, γιατί αν συμβεί αυτό θα πρέπει να σταθούμε απέναντί τους ως ενεργοί πολίτες και ως συνειδητοποιημένοι καταναλωτές. Εμείς θέτουμε τους όρους στην αγορά με τη στάση και τις επιλογές μας.

Το σημαντικότερο είναι βέβαια ότι δεν είδα εκεί ακραίους κάθε είδους και κρατώ τελικά αυτό.

Όσο για τα αιτήματα, πιστεύω ότι είναι άδικο να περιμένουν αρκετοί από ένα κίνημα πολιτών, που κάθε άλλο παρά απολιτίκ είναι, να έχει έτοιμο μανιφέστο μέσα σε 4-5 ημέρες αυθόρμητης δράσης. Αν ήταν έτοιμο κάτι τέτοιο, εγώ πάντως θα ανησυχούσα!

Αυτή τη στιγμή όλοι μας θέλουμε να πούμε πρώτα απ’ όλα ΣΤΟΠ! Γιατί η τύχη μας βρίσκεται στα χέρια αδίστακτων ανθρώπων {διαβάσατε το “σενάριο” για τη διεθνή εμπλοκή στη συλλογή φόρων; Κάτι σαν factoring αν κατάλαβα καλά, κάτι σαν μοντέρνα εκδοχή εκείνων που μάζευαν επί Τουρκοκρατίας το χαράτσι !}. Αυτό πρέπει να το αλλάξουμε και να μην αφήσουμε την τύχη των παιδιών μας στα χέρια ανθρώπων που δεν τα υπολογίζουν. Και προτάσεις σίγουρα υπάρχουν. Αδυνατώ να πιστέψω ότι οι προτάσεις είναι προνόμιο μόνο των κομμάτων, των οργανωμένων, των κυβερνώντων και της Τρόικας και ότι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες έχουν το απόλυτο κενό στο μυαλό τους!

Όπως και να έχει, δοκιμάζουμε κάτι νέο! Εγώ αυτόν τον τρόπο έκφρασης τον δοκιμάζω για πρώτη φορά και μαζί με εμένα το ίδιο ισχύει για πολλούς ακόμη. Η πορεία θα δείξει αν καταφέρουμε να οδηγηθούμε σε κάτι καλύτερο. Στο δικό μας χέρι είναι, αρκεί να μην φαγωνόμαστε μεταξύ μας και να βλέπουμε και την καλή πλευρά σε κάθε πράγμα πριν το κρίνουμε και πριν το…. κατακρίνουμε.

Είναι αρκετά δύσκολο να περιγράψω με λέξεις αυτό που ζήσαμε και αυτό που νιώσαμε όσοι βρεθήκαμε την Τετάρτη 25 Μαΐου στο Σύνταγμα. Κι αυτό γιατί τα λόγια είναι τόσο λίγα μπροστά σε αυτό που νιώσαμε μέσα μας και μας έκανε να βγούμε στις πλατείες για να διαμαρτυρηθούμε ήρεμα και ειρηνικά μακριά από ταμπέλες, σημαίες, κόμματα, χρώματα και καθοδηγητές.

Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα

Ακριβώς επειδή υπάρχουν όλα τα παραπάνω, δεν έχω πάει ποτέ άλλοτε σε συγκέντρωση. Όμως στην προκειμένη περίπτωση, στην πλατεία Συντάγματος ήμασταν μαζεμένοι απλοί άνθρωποι που με κάποιον τρόπο πρέπει να δηλώσουμε ότι πραγματικά δεν πάει άλλο η κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά. Να δηλώσουμε ότι το μνημόνιο και η πολιτική της κυβέρνησης και της Τρόικας δεν φέρνουν θετικά αποτελέσματα, αλλά αντίθετα μας γυρίζουν χρόνια πίσω. Να δηλώσουμε ότι προτεραιότητα έχει να ζούμε και να ζούμε αξιοπρεπώς και όχι να καλύπτουμε πρώτα τις δόσεις των δανείων και να συγχωνεύουμε σχολεία και νοσοκομεία αδιαφορώντας για τους ανθρώπους αυτού του τόπου.

Η πλατεία Συντάγματος γέμισε κόσμο

Δεκάδες χιλιάδες κόσμου κάθε ηλικίας ήταν σήμερα στο Σύνταγμα. Γονείς με τα παιδιά τους, μωρά στα καροτσάκια, ποδηλάτες, νέοι και ηλικιωμένοι, όλοι μαζί ήμασταν εκεί για τον ίδιο λόγο και με τις ίδιες σκέψεις στο μυαλό. Και ήμασταν εκεί ειρηνικά και χωρίς παρατράγουδα, με εξαίρεση την εμφάνιση των διαδηλωτών της ΔΕΗ, που όταν έφτασαν με έκαναν να σκεφτώ με το στυλ και τη συμπεριφορά τους ότι ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα! Αλλά τα ήμερα παρέμειναν ήρεμα και παρέμειναν εκεί!

Συνάντησα φίλους, παλιούς συμφοιτητές, ανθρώπους που πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο και είχα να τους δω από τότε {ούτε καν ήξερα ότι βρίσκονται στην Αθήνα} και σκεφτόμουν ότι είναι τόσο προφανής ο λόγος που συμμετέχουμε σε μια τέτοια κίνηση, ώστε να μην χρειάζονται άλλες εξηγήσεις.

Τα ΜΜΕ προσπάθησαν να υποβαθμίσουν ή και να χλευάσουν με κάθε τρόπο το γεγονός, αλλά οι εικόνες και τα video έρχονται να αποκαλύψουν ένα βρώμικο παιχνίδι από μέρους τους. Και αν δεν έμαθε η μητέρα μας τι συνέβη σήμερα στο Σύνταγμα ή τι θα γίνει αύριο, γιατί βλέπει ειδήσεις σε μεγάλο κανάλι, θα την ενημερώσουμε εμείς! Ήταν ολόκληρες οικογένειες σήμερα στις πλατείες, μαζί με τους παππούδες και τα εγγόνια, ήταν και μεσήλικες, ήταν και ηλικιωμένοι άνθρωποι. Κάποιος τους ενημέρωσε κι αυτούς ευτυχώς! Γι’ αυτό κοιμηθείτε ήσυχοι κύριοι των μεγάλων καναλιών, που θεωρήσατε πολύ σημαντικότερη είδηση τις μπαρούφες της κυρίας Δαμανάκη και το ξεχειλώσατε ως θέμα!

Μακάρι να καταφέρουμε να αλλάξουμε τα πράγματα και να τους κάνουμε όλους πέρα. Τους πολιτικούς που έχουν βλάψει τον τόπο τόσα χρόνια, τους δημοσιογράφους που δημοσιοποιούν επιλεκτικά, τους εργατοπατέρες συνδικαλιστές που δεν αφήνουν τους ανθρώπους να εκφραστούν ελεύθερα και τους μαντρώνουν ανάμεσα σε τριχιές περιφρούρησης.

Οι πολίτες δηλώνουν "Δεν πάει άλλο"

Οι Έλληνες βγήκαν στις πλατείες

Αυθόρμητη συγκέντρωση χωρίς έκτροπα

Ειρηνική διαμαρτυρία στην Αθήνα

Χιλιάδες Έλληνες συγκεντρώνονται ειρηνικά

Μου πήρε πολύ ώρα για να μπορέσω να αρχίσω να γράφω λίγα από αυτά που περνούν από το μυαλό μου, από τη στιγμή που διάβασα την είδηση για τη εν ψυχρώ δολοφονία ενός πατέρα! Και περνούν διάφορα που μπλέκονται μεταξύ τους. Πλέον όμως είμαι εξοργισμένη και αρχίζω να γράφω χωρίς να κοιτάω τύπους, ευγένειες, ευπρεπισμούς και δήθεν, γι’ αυτό όσοι παρεξηγήστε εύκολα, καλύτερα μη συνεχίσετε παρακάτω.

Η είδηση της δολοφονίας κάνει το γύρω του διαδικτύου από το πρωί κι έχει εξοργίσει σχεδόν όλους όσους γνωρίζω, αλλά και άλλους που δεν γνωρίζω, όμως τους παρακολουθώ να σχολιάζουν με θυμό το γεγονός και την κατάσταση στην οποία έχουμε φτάσει. Απ’ όσο είδα όμως στην παρουσίαση των κεντρικών δελτίων ειδήσεων των καναλιών, αναφέρεται ως τελευταία είδηση, μετά τις “σημαντικότερες”, προφανώς, οικονομικές, πολιτικές και διεθνείς ειδήσεις {γιατί πρέπει γρήγορα να πειστούμε ότι ο τόπος χρειάζεται τελικά άμεσα εκλογές και συγκυβέρνηση από όλες τις πολιτικές δυνάμεις – άλλο παιχνίδι αυτό… μέχρι και τον αγαπητό κο Παπούλια ανέβασαν στη σκηνή και τον είδαμε να κάνει και δηλώσεις μετά από καιρό στα παρασκήνια}.

Νιώθω λοιπόν πως το κυρίαρχο, για τη μεγάλη μάζα, μέσο ενημέρωσης, η τηλεόραση δηλαδή, προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός και να το ρίξει γρήγορα “στον κουβά” χωρίς μεγάλη ανάλυση {αναλύσεις ξέρουν να κάνουν μόνο για τα spreads}, όπως πολλά από τα εκατομμύρια ευρώ που πέφτουν “στον κουβά” του ΟΠΑΠ από τους ανθρώπους που δοκιμάζουν την τύχη τους στα “νόμιμα τυχερά παιχνίδια” κι έτσι ο ΟΠΑΠ συντηρεί μέρος του μηχανισμού και κινεί τα νήματα μοιράζοντας χορηγίες, διαφημίσεις κλπ κλπ.

Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις βέβαια. Υπάρχουν κι εκείνα τα κανάλια, που όταν δεν ασχολούνται με την κάθε Τζούλια, “τραβάνε από τα μαλλιά” ένα παρόμοιο θέμα και κάνουν νούμερα με τον θάνατο, με τον πόνο κάθε ανθρώπου, το δράμα κάθε άτυχης οικογένειας … γιατί αυτό “θέλει ο κόσμος”, βλέπεις … έτσι νομίζουν. Νομίζουν ότι ο κόσμος διψά για αίμα, δάκρυα, σεξ κι ιδρώτα, αλλά κάνουν λάθος γιατί δεν είμαστε έτσι στην πλειοψηφία μας. Στην πλειοψηφία μας τους έχουμε σιχαθεί και κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν! Στην πλειοψηφία μας δεν έχουμε στα σπίτια μας μηχανάκια της AGB Nielsen … αυτά είναι κάπου 1.000 {αν θυμάμαι καλά} και δεν ξέρουμε με ποια κριτήρια δίνονται και πού!

Δολοφονία εν ψυχρώ για τον άτυχο πατέρα - photo from alithiastofos.blogspot.com

Σήμερα τα χαράματα ένας άνθρωπος, όπως όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι, πολίτες αυτής της χώρας, που δεν έχουμε προσωπική φρουρά, όπως πολλοί πολιτικοί, επιχειρηματίες και ξακουστοί δημοσιογράφοι, αλλά ούτε καν αστυνομική φύλαξη στις γειτονιές μας, αφού δεν έμειναν αστυνομικοί για εμάς, βγήκε από το σπίτι του στο κέντρο της Πρωτεύουσας της άλλοτε ένδοξης χώρας στην οποία γεννηθήκαμε, μεγαλώνουμε, κάνουμε οικογένεια, εργαζόμαστε, επιχειρούμε, πληρώνουμε φόρους και τον μαχαίρωσαν στα καλά καθούμενα, κλέβοντάς του τελικά μια μικρή κάμερα!

Η αστυνομία διαβάζω ότι έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό. Τι να πω… ας κάνουν κι αυτοί ότι τους φωτίσει ο Θεός, με όσα μέσα τους έχουν απομείνει μετά την νέα μείωση δαπανών για τις ανάγκες των σωμάτων ασφαλείας. Σε έναν Θεό ελπίζουμε, σε αυτόν που πιστεύει ο καθένας, μπας και μας λυπηθεί και μας βοηθήσει στην κατάσταση που έχουμε φτάσει.

Χθες, ήταν η γιορτή της μητέρας και όλη η προηγούμενη εβδομάδα κινήθηκε σε ανάλογους γιορτινούς και καταναλωτικούς ρυθμούς. Δώρα, ιδέες, events, για λαϊκή κατανάλωση …. και από ουσία; Ευτυχώς, ελάχιστοι θυμήθηκαν ότι υπάρχουν μητέρες και στις αναπτυσσόμενες χώρες (είναι ο μοντέρνος, ο σικ χαρακτηρισμός), μητέρες με τα παιδιά τους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, μητέρες που χάνουν τα παιδιά τους σε πολεμικές συρράξεις που γίνονται για την επιβολή της ειρήνης. Ευτυχώς που ελάχιστοι ασχολήθηκαν και με αυτές για να τις σκεφτούμε και οι υπόλοιποι και για να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποιες μάνες δεν βρίσκουν να δώσουν καθαρό πόσιμο νερό στα παιδιά τους, ενώ εμείς θέλουμε εκείνο το νέο μπιμπερό που συνοδεύεται από το βαλιτσάκι του Sport Billy για να κουβαλάς μαζί και τα ειδικά εξαρτήματα που βοηθούν …. αλήθεια πού βοηθούν ουσιαστικά;

Σήμερα με τον πιο τραγικό τρόπο ερχόμαστε να σκεφτούμε και τις μητέρες, σαν την σημερινή ετοιμόγεννη γυναίκα, που ενώ ζουν σε μια θεωρητικά ευρωπαϊκή πόλη και μάλιστα πρωτεύουσα κράτους, μένουν χωρίς σύζυγο και πατέρα για τα παιδιά τους από τη μια στιγμή στην άλλη.

Τι να πεις σε αυτή τη μάνα, σε αυτή τη γυναίκα; Τι να πεις σε αυτό το παιδί που γεννήθηκε τη μέρα που δολοφόνησαν τον πατέρα του; Να τους πεις ότι αφήσαμε τα πάντα στην μοίρα τους και τώρα λουζόμαστε τις συνέπειες που στοιχίζουν ζωές; Να τους πεις ότι δεν υπολογίζει κανείς τους νόμους; Να τους πεις ότι είμαστε απασχολημένοι με τη σωτηρία της χώρας από μια πιθανή πτώχευση και έχουμε εγκαταλείψει τους πολίτες της στο έλεος; Να τους πεις ότι η ανικανότητα αυτών που διευθύνουν τον τόπο περισσεύει; Τι μπορείς να τους πεις;

Κανονικά πρέπει να το βουλώσουμε και να σκύψουμε το κεφάλι μπροστά τους και την ίδια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε εκεί που τόσο καιρό δεν μιλάμε και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Τον επόμενο μήνα είναι η γιορτή του πατέρα {μην παραλείψουμε να γράψουμε όμορφα άρθρα, να κάνουμε προτάσεις δώρων και εκδηλώσεις για μπαμπάδες}, αλλά ο πατέρας αυτός δεν θα γιορτάσει! Έφυγε από τη ζωή βίαια, πριν προλάβει να αντικρίσει το νέο μέλος της οικογένειάς του, για τον ερχομό του οποίου ετοιμαζόταν να πάει στο μαιευτήριο. Μαχαιρώθηκε στο δρόμο κάτω από το σπίτι του, από 3 κακοποιούς, 3 από τους πολλούς φονιάδες που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα παντού πλέον και κυρίως στο κέντρο της Αθήνας. Δεν με νοιάζει αν είναι αλλοδαποί ή Έλληνες. Το ίδιο κακό κάνουν όποια κι αν είναι η εθνικότητά τους. Με νοιάζει πως ένας οικογενειάρχης, ένας πατέρας, ένας άνθρωπος 44 ετών πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητό του από το parking και κάποιοι αλήτες του έκοψαν το νήμα της ζωής, αφήνοντας πίσω σύζυγο και παιδιά.

Τι θα γίνει κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας και κύριε Πρωθυπουργέ; Τι θα γίνει κύριοι της Κυβέρνησης; Τι θα γίνει κύριοι αρμόδιοι Υπουργοί; Τι θα γίνει κύριε Δήμαρχε της Αθήνας; Τι θα γίνει; Θα ασχολείστε μόνο με τις απαιτήσεις των δανειστών μας και θα αφήνετε να σφάζουν αθώους πολίτες στη χώρα που κυβερνάτε; Ακόμη και τυπικά να την κυβερνάτε κάτι πρέπει να κάνετε ΓΑΜΩΤΟ !!!! Οι πολίτες της χώρας έχουμε δικαίωμα να ζούμε με ασφάλεια κι όχι να φοβόμαστε να περπατήσουμε στον δρόμο.

Κατά τα άλλα σας ενοχλούν τα υψηλά ποσοστά της Χρυσής Αυγής στο κέντρο της Αθήνας; Δεν πρέπει να σας παραξενεύουν όμως, γιατί οι κάτοικοι του κέντρου δεν έχουν που αλλού να εναποθέσουν την τελευταία τους ελπίδα, αφού όλοι εσείς είστε ανεπαρκείς και άφαντοι. Εσείς δεν τολμάτε να περάσετε από εκεί, όχι να πάτε να ζήσετε κιόλας, ή να φροντίσετε για την ασφάλεια εκείνων που ζουν ακόμη εκεί, φυλώντας Θερμοπύλες στο … κέντρο της Πρωτεύουσας μιας χώρας της Ε.Ε.! Οι Χρυσαυγήτες όμως είναι εκεί και είναι αλληλέγγυοι με τους κατοίκους, γιατί κατά τα άλλα η αλληλεγγύη τελευταία περιορίζεται ως προς τους μετανάστες μόνο. Όμως βάλτε επιτέλους μια ΤΑΞΗ, βάλτε κανόνες και φροντίστε να τηρούνται. Γιατί σύντομα θα γίνει χυθεί πολύ αίμα, εκτός αν δεν σας νοιάζει αφού πιθανότατα δεν θα είναι το δικό σας ή των δικών σας! Εσείς μένετε αλλού και σας φυλάνε 20!

Δεν ξέρω πώς να τελειώσω, με έχουν πιάσει και τα κλάματα και σχεδόν δεν βλέπω πια τι γράφω. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει από τον πόνο, αλλά δεν με νοιάζει για εμένα. Εγώ έχω ακόμη την ζωή μου, τον άντρα μου, το παιδί μου. Με νοιάζει γι’ αυτό το μωρό που έμεινε πίσω, με νοιάζει για τα αδέρφια του, με νοιάζει για τη μάνα τους, με νοιάζει για τον πατέρα τους, που πρέπει να του ευχηθώ καλό ταξίδι στο τελευταίο του ταξίδι. Με νοιάζει για κάθε άνθρωπο, όπως κι εγώ, που ζει με τον φόβο κάθε ώρα και λεπτό στην ίδια του τη χώρα. Με νοιάζει για τους κατοίκους του κέντρου – γκέτο, γιατί εκεί επικρατούν άλλοι νόμοι, γιατί εκεί ζουν και δικοί μου άνθρωποι, εκεί ζουν οι γονείς μας, εκεί κυκλοφορούν ο γιος μου και η ανηψιά μου όταν πηγαίνουν στο σπίτι της γιαγιάς.

Δεν γίνεται να ζούμε άλλο έτσι. Πάρτε το χαμπάρι. Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει στο κέντρο κι εσείς κοιτάτε να τα κουκουλώσετε, να μην μαθευτούν, να μην πάρουν έκταση στις ειδήσεις.

Μαζέψτε τους κακοποιούς από τον δρόμο, στείλτε τους πίσω αν είναι παράνομοι μετανάστες, βάλτε τους φονιάδες στη φυλακή και βγάλτε τον κάθε κακομοίρη που τον κλείσατε στο κελί για χρέη. Μαχαιρώνονται άνθρωποι στο δρόμο στα καλά καθούμενα κι εσείς ασχολείστε με τα άτυπα υπουργικά συμβούλια, τις απαιτήσεις της Τρόικα και το Ζάππειο 2.

Ξεχάσατε τον άνθρωπο, ξεχάσατε την αξία της ζωής. Βλέπετε παντού αριθμούς.

Τους αριθμούς των νεκρών, των θυμάτων κλοπής, των γυναικών που έχουν πέσει θύματα βιασμού, τους μετράτε άραγε; ή μήπως αυτοί περνούν απαρατήρητοι γιατί δεν περιλαμβάνουν μίζες;

Καλή δύναμη σε όσους έμειναν πίσω και καλό παράδεισο στον πατέρα που έφυγε σήμερα βίαια από αυτόν τον κόσμο και αυτή την άνομη χώρα, στην οποία γεννήθηκε και θέλησε να δημιουργήσει την οικογένειά του!

ΥΓ : Σήμερα έχει εκπομπή και ο πατριώτης μου ο Λάκης Λαζόπουλος. Λάκη θα χαρώ να δω την αναφορά σου στο τραγικό γεγονός και να ακούσω το σχόλιό σου, γιατί η ιδιότητά σου, λόγω της συγκεκριμένης εκπομπής, είναι πολύ διαφορετική από του ηθοποιού.

Ντοκιμαντέρ Debtocracy

Παρακολούθησα το Debtocracy και μάλιστα το διέδωσα ως link πριν την προβολή του, γιατί πιστεύω πώς κάθε προσπάθεια αξίζει να της δώσουμε την απαραίτητη προσοχή και κατόπιν ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Διαβάζω λοιπόν σχόλια και των υποστηρικτών και εκείνων που κατακρίνουν το ντοκιμαντέρ Debtocracy και βλέπω ότι οι Έλληνες δεν χάνουμε ευκαιρία για να διατηρούμε πάντα έναν εμφύλιο, που απλά αλλάζει αιτίες ή αφορμές αντιπαλότητας.

Δημόσιοι εναντίον ιδιωτικών υπαλλήλων, γαύροι εναντίον βάζελων, αριστεροί εναντίον δεξιών, πασοκατζήδες εναντίον νεοδημοκρατών, κομμουνιστές εναντίον όλων … τώρα και debtocracy-κοι εναντίον αντι-debtocracy-κων !

Στο άρθρο του Άρη Δημοκίδη στο lifo.gr με τίτλο «Τι ζόρι τραβάτε με όσους δεν πείστηκαν απ’ το #Debtocracy (και γιατί;)» μπορείτε να πάρετε μια γεύση για το τι γίνεται στο twitter μεταξύ των υποστηρικτών και των πολέμιων του ντοκιμαντέρ, μέσα από tweets που παραθέτονται στο άρθρο, αλλά και στα σχόλια που ακολουθούν.

Πόσο βοηθάει όμως αυτό στο να βρούμε μια λύση, στο να παράγουμε έργο, στο να βγούμε από την γωνία που έχουμε στριμωχθεί ως χώρα και ως πολίτες;

Θέλω κατ’ αρχήν να δώσω συγχαρητήρια και από εδώ στους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ Debtocracy, γιατί το έκαναν, γιατί προσπάθησαν, γιατί σε αντίθεση με την πλειοψηφία, αυτοί δεν κράτησαν τα χέρια τους σταυρωμένα, ούτε το μυαλό τους σε αδράνεια.

Όμως, πάντα πιστεύω ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, γι’ αυτό και δεν τάσσομαι ούτε υπέρ του ντοκιμαντέρ, ούτε κατά του.

Kαι αυτό γιατί από τη μία θεωρώ ότι έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να μάθουμε ως πολίτες πόσα χρωστάμε και σε ποιανού τα χέρια βρίσκονται τα χρέη της χώρας μας και μετά να αποφασίσουμε τι πρέπει να κάνουμε για να βάλουμε επιτέλους μια τάξη τα του οίκου μας. Πιστεύω ότι πρέπει {και θέλω} να γίνει λογιστικός έλεγχος του χρέους της Ελλάδας.

Δεν υποστηρίζω όμως ούτε την πολυζητημένη φράση που ακούγεται στο ντοκιμαντέρ «Είναι ανήθικο να πληρώνεις ένα ανήθικο χρέος» και άρα ας το βαφτίσουμε απεχθές χρέος πριν ακόμη κάνουμε τον λογιστικό έλεγχο και χωρίς να βλέπουμε ευθύνες και στους πολίτες.

Όπως όμως δεν υποστηρίζω ούτε και την άλλη φράση που διάβασα στο review για το Debtocracy του Θοδωρή Γεωργακόπουλου στο yupi.gr ότι «το χρέος είναι ανήθικο, γιατί είναι το χρέος ενός ανήθικου λαού», που αφού ψηφίζει συνειδητά τόσα χρόνια … τώρα καλά να πάθει.

Εγώ είμαι 34 ετών και η γενιά μου είναι από αυτές, που ενώ βρίσκονται στην καλύτερη παραγωγική τους φάση, αντί να δημιουργούν και να παράγουν, αναλώνονται στο να πληρώνουν τις αμαρτίες που ξεκίνησαν τουλάχιστον από τη δεκαετία του 80, στις οποίες δεν είχαμε συμμετοχή.

Και μην προλάβει κάποιος να μου πει ότι είχαν συμμετοχή οι γονείς μας και άρα καλά να τα παθαίνουμε τώρα, γιατί με αυτή τη λογική πάντα θα υπάρχει ένα αγκάθι που δεν θα επιτρέπει την ανατροπή των πραγμάτων, που όντως ξεκίνησαν οι προηγούμενες γενιές.

Κατ’ αρχήν δεν ήταν όλοι οι γονείς μας ανήθικοι. Αν ήταν έτσι όλοι θα είχαμε καβάτζα στην Ελβετία και στρωμένες business στην Ελλάδα με offshore στο εξωτερικό ή θα είχαμε δεχθεί μια θέση στο δημόσιο με αντάλλαγμα μερικούς σταυρούς σε κάποιο ψηφοδέλτιο. Και πάλι όμως δεν βάζω όλους τους δημόσιους σε ένα τσουβάλι, γνωρίζω γιατρούς που δεν παίρνουν φακελάκι, ξέρω επιχειρηματίες που είναι τίμιοι.

Η ισοπέδοση είναι επικίνδυνη σε κάθε περίπτωση.

Δεν δέχομαι λοιπόν ούτε ότι το χρέος είναι ανήθικο στο σύνολό του {πριν το ελέγξουμε τουλάχιστον}, όπως δεν δέχομαι ότι είμαστε ανήθικος λαός στο σύνολό του.

Εκείνο που θεωρώ εγώ ανήθικο είναι πως όλα αυτά τα χρόνια, παρόλο που είχαμε τις ευκαιρίες, παρόλο που είχαμε τα δανεικά με τη σέσουλα, εμείς δεν επενδύσαμε ποτέ ουσιαστικά στην παιδεία, από την οποία αρχίζουν πραγματικά όλα.

Αν είχαμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα παρήγαγε σκεπτόμενους ανθρώπους, αντί για το γεφύρι της Άρτας που είναι το δικό μας, θα μπορούσαμε σήμερα να έχουμε αναπτύξει την κριτική μας ικανότητα σε όσα διαβάζουμε, σε όσα βλέπουμε, σε όσα ακούμε, θα μπορούσαμε να ασκούμε τον απαραίτητο έλεγχο σε όσους έχουν εξουσία κάθε είδους, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε και να εφαρμόσουμε λύσεις, θα μπορούσαμε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας γιατί θα τα γνωρίζαμε, θα μπορούσαμε να κάνουμε διάλογο που θα οδηγούσε σε συμπεράσματα, σε λύσεις, σε έργο, σε αποτελέσματα, θα μπορούσαμε να συζητούμε και να ψηφίζουμε πολιτικά κι όχι κομματικά.

Αυτά από εμένα που δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα. Που δεν είχα ποτέ πάρε – δώσε με το δημόσιο. Που ψηφίζω συνειδητά στις εκλογές και είμαι στην κάλπη ακόμη κι αν πρέπει να ρίξω άκυρο. Που επιχειρώ με μια μικρή επιχείρηση με έδρα την Ελλάδα {παρόλο που λόγω αντικειμένου θα μπορούσα να την μεταφέρω στην Κύπρο}. Που είμαι μητέρα και προσπαθώ να μεγαλώσω τον γιο μου λέγοντάς του μόνο αλήθειες, φορώντάς του πάντα ζώνη στο αυτοκίνητο, μαθαίνοντάς το ότι τα σκουπίδια δεν τα πετάμε ποτέ στον δρόμο, διδάσκοντάς το ότι καθετί διαφορετικό πρέπει να το εξετάζει πριν το απορρίψει, δίνοντάς του ευκαιρίες να σκέφτεται και να αποφασίζει.

Δεν μας λείπει η διχόνοια σε αυτή τη χώρα, η ενότητα μας λείπει και καλά θα κάνουμε αντί να στεκόμαστε διαρκώς στις διαφορές, να εστιάσουμε επιτέλους στις ομοιότητες και να κάνουμε κάτι μαζί.

Το ντοκιμαντέρ Debtocracy – Χρεοκρατία μπορείτε να το παρακολουθήσετε με ένα click εδώ

Κάνοντας click εδώ μπορείτε αν θέλετε να υπογράψετε την έκκληση για σχηματισμό επιτροπής λογιστικού ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους

Στον τίτλο μου δεν περιόρισα την ομάδα Atenistas σε Αθηναίους, γιατί πρώτα απ’ όλα είναι πολίτες του κόσμου κι έπειτα της Αθήνας. Η δράση τους είναι η εναλλακτική οδός που πολλοί αναζητούσαν για να εκφραστούν, ειρηνικά, έξυπνα, δημιουργικά και αποστομωτικά για όποιον έχουν απέναντί τους! Τυχαίνει να είναι Αθηναίοι, αλλά κανείς δεν εμποδίζει και άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.

Δεν πρόκειται για κάποια οργάνωση, είτε κομματική, είτε οποιαδήποτε άλλη. Πρόκειται για μια ανοιχτή ομάδα ανθρώπων που αποφασίζουν ότι η γκρίνια και η αποδοχή των πραγμάτων ως έχουν, δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά στην απαξίωση της πόλης και στην υποβάθμιση της ζωής μας σε αυτή.

Atenistas photo from atenistas.gr

Έτσι λοιπόν προχωρούν σε πρωτοβουλίες, σε ομαδικές δράσεις, καθαρίζοντας πλατείες, φυτεύοντας πάρκα, κάνοντας τις δικές τους “εκλογές”. Ναι, η τελευταία ομαδική δράση τους, σε κλίμα γιορτής επί των δρόμων της πόλης, ήταν οι δικές τους εναλλακτικές εκλογές. Χιλιάδες άνθρωποι ανάβοντας και αφήνοντας στην πλατεία Κοτζιά χιλιάδες κεράκια, το περασμένο Σάββατο 6 Νοεμβρίου, παραμονή της πρώτης Κυριακής των Περιφερειακών και Δημοτικών εκλογών, “παρέλασαν” στη συνέχεια με μουσικές και όργανα στους δρόμους της πόλης,  που τα τελευταία χρόνια φοβάσαι να περπατήσεις ακόμη και τη μέρα.

Δεν νομίζω ότι μπορεί να περιγραφεί καλύτερα με λέξεις, απ’ ότι το έχουν κάνει οι ίδιοι στο site των Atenistas, γι’ αυτό σας προτείνω να διαβάσετε το κείμενο που περιγράφει τη δράση των Atenistas στην πλατεία Κοτζιά. Εγώ διαβάζοντάς το ένιωσα σαν να ήμουν εκεί και παράλληλα λυπήθηκα που δεν ήμουν!

Atenistas @ Πλατεία Κοτζιά - photo Κωνσταντίνος Φλαμιάτος

Η επόμενη δράση έχει ήδη ανακοινωθεί και το ραντεβού έχει οριστεί για την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2010 στην Πλατεία Ομόνοιας στις 10 το βράδυ, όπου θα γίνει ένα μεγάλο αυτοσχέδιο πάρτυ, το οποίο θα περιοδεύσει στους δρόμους της πόλης. Οι Atenistas μάς καλούν να πάρουμε το ποτό μας, το ποδήλατό μας, την παρέα μας, την κιθάρα μας, τη σφυρίχτρα μας, την καλή μας διάθεση και να συμμετέχουμε. Έχει ανοίξει και η αντίστοιχη εκδήλωση των Atenistas, για το ραντεβού στην Ομόνοια, στο facebook.

Η Ομόνοια θα γεμίσει Atenistas στις 10 Νοεμβρίου στις 10 το βράδυ

Οι Atenistas εξαπλώνονται, οι δράσεις τους γίνονται γνωστές και βρίσκουν υποστηρικτές της ιδέας με γρήγορο ρυθμό.  Γιατί η ομάδα αυτή είναι ανοιχτή σε όλους τους ανθρώπους αυτής της πόλης, που θέλουν να συμμετέχουν, να προτείνουν ιδέες, να δράσουν στον “δρόμο” ειρηνικά, αφήνοντας για λίγο τον καναπέ. Atenistas δεν είναι κάποιοι άλλοι. Είμαστε εγώ, εσύ, ο φίλος μας, ο γείτονάς μας. Ό, τι έχουμε να κάνουμε πρέπει να το κάνουμε εμείς και να πάψουμε να περιμένουμε το “κράτος” ή να λέμε “εγώ θα αλλάξω τα πράγματα;”. Ναι… κι εγώ κι εσύ θα αλλάξουμε τα πράγματα! Ποιος περιμένουμε να αλλάξει τα πράγματα για εμάς, όσο εμείς δεν κάνουμε κάτι;

Η φωτογραφία από την πλατεία Κοτζιά είναι του Κωνσταντίνου Φλαμιάτου από το site των Atenistas

Δεν πάει άλλο πραγματικά! Δεν είμαι πλέον εκνευρισμένη, αλλά εξοργισμένη με τις εκπομπές της τηλεόρασης. Δεν παρουσιάζει πια απλά σκουπίδια, αλλά προγράμματα, που σιγοτρώνε και τις τελευταίες αξίες που έχουν απομείνει στη χώρα μας, όπως είναι η οικογένεια… προγράμματα που σιγοτρώνε το μυαλό μας και την ψυχή μας!

Πέρασα από όλα τα στάδια, από το να παρακολουθήσω το πρώτο – πρώτο big brother, την πρώτη φάρμα και το άλλο το survivor, που ήταν αποκλεισμένοι σε κάποιο νησί … μέχρι που έφτασα να τα θεωρώ εξαιρετικά βαρετά και τελικά να μην παρακολουθώ τίποτε από όλα αυτά. Τώρα βρίσκομαι σε ένα στάδιο που τα σιχαίνομαι πραγματικά και δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν άνθρωποι που τα σχεδιάζουν, άνθρωποι που συμμετέχουν, άνθρωποι που τα υλοποιούν και άνθρωποι που τα παρακολουθούν!

Υπερπροσφορά, αλλά όχι ποιότητα - Photo from toonpool.com

Άλλαξαν κι αυτά όμως στάδιο. Δεν λέγονται πλέον reality, αλλά real life εκπομπές. Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τη σκούφια του αλλιώς δηλαδή. Κι έχουν γίνει πιο “σκληρά”, τσαλακώνοντας μέχρι καταστροφής την ανθρώπινη προσωπικότητα και υπόσταση.

Έχεις χρέη, βγες στην τηλεόραση, μίλα για όλα μπροστά στην κάμερα με δάκρυα στα μάτια και θα σου βρούνε τη λύση.

Μαγειρεύεις καλά και ονειρεύεσαι να γίνεις σεφ, βγες στην τηλεόραση, ανέξου το κόμπλεξ κάθε κριτή και παρουσιαστή, τις προσβολές τους και την άποψη του σκηνοθέτη και των υπεύθυνων παραγωγής και θα βρεις κι εσύ στο ήλιο … εεε σε κάποιο εστιατόριο ήθελα να γράψω… μοίρα.

Νομίζεις πως τραγουδάς, χορεύεις, κάνεις κωλοτούμπες, μαγικά και οτιδήποτε άλλο και θέλεις να ξεκινήσεις μια λαμπρή καριέρα σε κάποιο τσίρκο… έχει φροντίσει και για σένα η τηλεόραση.

Αλλά και star στις πίστες να θέλεις να γίνεις, υπάρχουν και για σένα πολλά προγράμματα για να επιλέξεις!

Είσαι αποτυχημένος ξενοδόχος, εστιάτορας και γενικά επαγγελματίας… η τηλεόραση έχει τους ειδικούς για να σε βάλουν στον ίσιο δρόμο. Σιγά μην κάτσεις να ασχοληθείς μόνος σου σοβαρά ή να απευθυνθείς σε εταιρείες οργάνωσης επιχειρήσεων ή σε κάποιο σύμβουλο… αυτοί δεν θα σε βγάλουν στο γυαλί και μάλιστα τσάμπα!

Και αν ψάχνεις για νύφη, μη παιδεύεσαι άλλο, υπάρχει εκπομπή και γι’ αυτό και μάλιστα θα μπορείς να διαλέξεις κιόλας και όχι μόνο εσύ, αλλά και η μάνα σου! Αυτό θα πει κατανόηση, εξυπηρέτηση και σίγουρο αποτέλεσμα.

Και αν θες να παντρευτείς σε δύσκολους καιρούς, μην κάνεις το κουμάντο σου και κάθεσαι να μετράς αν σου φτάνουν να καλέσεις 150 ή 200 άτομα στη δεξίωση, πήγαινε στην τηλεόραση, έχει και γι’ αυτή την περίπτωση εκπομπές… τι νόμιζες, έτσι θα σε άφηναν εσένα;

Και φυσικά αν θέλεις να γίνεις μοντέλο ή να αλλάξεις εμφάνιση, να κάνεις πλαστικές επεμβάσεις που θα σε κάνουν άλλο άνθρωπο, μην διστάσεις… έχει και για σένα ο μπαξές!

Ψηφιακή τηλεόραση για να βλέπουμε καθαρά - Photo from nostou-algos.pblogs.gr

Όμως πάμε και παραπέρα, γιατί δεν υπάρχει κάτι που να σε βασανίζει και η τηλεόραση με κάποια εκπομπή να μη σου δίνει λύση. Η ανήλικη κόρη σου για παράδειγμα, γίνεται μητέρα και δεν σου αποκαλύπτει ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού; Βγείτε οικογενειακώς στο γυαλί, ακολουθήστε όμως πιστά και το σενάριο που θα σας δώσουν για να έχει περισσότερο ενδιαφέρον και όλα θα βρουν το δρόμο τους.

Μάλιστα … φτάσαμε να προβάλλονται real life προγράμματα που στηρίζονται σε σενάριο!

Βέβαια, ότι αρκετά από αυτά προβάλλονται και στις 6 το απόγευμα ή στις 9 το βράδυ ή και το μεσημέρι του Σαββατοκύριακου σε επανάληψη, δεν είναι κανένα μεγάλο θέμα. Το ΕΣΡ ρίχνει πρόστιμα γιατί κάποιος αναφέρθηκε σε πολιτικό πρόσωπο και το είπε κλέφτη! Αυτό … μάλιστα…είναι άξιο προστίμου! Το ότι μια ανήλικη με το μωρό της, την μάνα της και τον ερασιτέχνη ηθοποιό πατέρα της που παλεύει να τα “πει”, όπως θέλει το σενάριο, εκτίθεται στην τηλεόραση, είναι πολύ φυσιολογικό να προβάλλεται σε κανάλι και μάλιστα στις 6 το απόγευμα!

Και το κακό είναι ότι μεταφέρουν αυτή την άρρωστη και σάπια κατάσταση και στο Internet ή έστω το εμπλέκουν κι αυτό. Έκαναν που έκαναν κακό η ανώνυμοι δημοσιογράφοι blogger, που από τη μια συντηρούν τα ανώνυμα δημοφιλή blog τους για να γράφουν αυτά που δεν συμφέρει να βγουν επώνυμα και να πουν και από την άλλη με το ονοματεπώνυμό τους βρίζουν τα blogs, τους blogger, τη δημοσιογραφία των πολιτών και το Internet, που είναι υπεύθυνο για όλα τα κακά του κόσμου και κυρίως γιατί κλείνουν τα μαγαζιά τους (εφημερίδες) όπως οι ίδιοι τα αποκαλούν.

Συνεχίζουν να κάνουν κακό και στο Internet οι ίδιοι άνθρωποι, αυτοί που κατάντησαν την τηλεόραση σε αυτό το άθλιο μέσο που είναι σήμερα, ετοιμάζοντας reality ή όπως αλλιώς το λένε, το οποίο θα έχει δύο στέγες. Μια τηλεοπτική σε μεγάλο κανάλι και μια ιντερνετική. Και σε αυτό οι άνθρωποι θα ξεκινούν φορώντας ολόσωμες φόρμες και κουκούλα και θα είναι ο μπλε, ο κόκκινος, ο κίτρινος κλπ. Θα αποκτήσουν όνομα όταν θέλει το κοινό, θα φάνε όταν και ότι θέλει ο θεατής, θα κοιμηθούν σε στρώμα ανάλογα με τις διαθέσεις εκείνων που θα πατάνε κουμπάκια επιλογών και θα τους κανονίζουν τη “ζωή”.

Κλειδαρότρυπα στις ζωές των άλλων - Photo from toonpool.com

Δεν πάει άλλο! Πραγματικά δεν ξέρω πώς να αντιδράσω και τι να κάνω για να αλλάξει κάτι. Για λίγη δημοσιότητα ή για ένα χρηματικό έπαθλο (μηδαμινό σε σχέση με τα κέρδη από mms, διαφήμιση, χορηγίες, αλλά και όλα τα λεφτά του κόσμου να ήταν και πάλι η προσωπικότητα δεν ξεπουλιέται) ή για μια ελπίδα που τους έταξαν, οι άνθρωποι γινόμαστε είτε παίκτες, είτε θεατές σε ένα παιχνίδι που δεν θα κερδίσει κανείς μας. Το μόνο κέρδος είναι αυτό από τις διαφημίσεις και τα mms. Οι παίκτες το πολύ – πολύ να κερδίσουν για λίγες μέρες αναγνωρισιμότητα μέσα από τις μεσημεριανές εκπομπές. Οι θεατές δεν θα κερδίσουν έτσι κι αλλιώς. Θα χάσουν κιόλας… τον χρόνο και το μυαλό τους και την ψυχική τους υγεία! Ειδικά το τελευταίο το χάνουν και οι παίκτες… ακόμη και αυτοί που απλά παίζουν στο παιχνίδι των μεσημεριανών εκπομπών.

Στο σπίτι μου υπάρχει πια μόνο μια μικρή τηλεόραση… έτσι για να υπάρχει και να δούμε κάποια καλή παραγωγή, ένα ντοκιμαντέρ, μια εκπομπή που θα έχει κάτι να μας προσφέρει σε γνώση ή για να δει παιδικά ο Θανάσης το πρωί του Σαββάτου.

Όλα τα άλλα τα θεωρώ ανούσια… τι με νοιάζει στο κάτω – κάτω αν μιλά η Μενεγάκη με την κουμπάρα της τη Θεοδωρίδου και τι νούμερα έκανε η Σκορδά. Μήπως να καθίσω να ακούσω ειδήσεις από την Τρέμη ή το εναλλακτικό δελτίο για να δω που διασκέδασε η κάθε βιζιτού πολυτελείας με το κατοικίδιό της! Και μη μου πείτε ότι όποιος θέλει μπορεί να αλλάξει κανάλι, γιατί αυτό πλέον δεν ισχύει… πάλι πάνω σε κάποιο ανούσιο πρόγραμμα θα πέσει. Εξαπλώνονται παντού!

Οι περισσότεροι (ευτυχώς όχι όλοι) από εσάς που ασχολείστε με την τηλεόραση, καταντήσατε ένα υπέροχο μέσο σε καταβόθρα και δεν φτάνει αυτό, αλλά μεταξύ σας πάλι, αναδεικνύεστε ως μεγάλα μυαλά και επιτυχημένοι σε αυτό που κάνετε. Έχετε τόσες εκπομπές που προβάλλουν τα ίδια και τα ίδια γύρω από εσάς, προβάλλουν στην TV την TV!

Δεν πάει άλλο! Δεν ξέρω τι να κάνω για να αλλάξω αυτή την κατάσταση. Προφανώς μόνη μου δεν μπορώ να την αλλάξω, αλλά αυτό τουλάχιστον που μπορώ… το έκανα. Άλλαξα τα πράγματα στο σπίτι μου, ουσιαστικά καταργώντας την τηλεόραση. Και αν ο καθένας κάνει κάτι στο σπίτι του, ίσως αλλάξει κάτι και συνολικά.

Και σας λέω ότι περνάμε καλύτερα, γιατί η θέση της τηλεόρασης απέκτησε ένα ωραίο ενυδρείο που το φροντίζουμε, το παιδί μας παίζει περισσότερο, εμείς είμαστε πιο ήρεμοι γιατί δεν μπαίνουμε στο τριπάκι της τρομοκρατίας των ειδήσεων και έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με πράγματα που μας ευχαριστούν, να απολαύσουμε το κρασί μας δίπλα στο αναμμένο τζάκι, να ασχοληθούμε περισσότερο με το σπίτι μας, τον εαυτό μας και τον γιο μας. Προτιμώ να ασχολούμαι με τη ζωή μου και την οικογένειά μου, παρά με τις εικονικές ζωές των άλλων.

Καλημέρα σας!

Η πλακέτα που τα λέει όλα

Η δικαιοσύνη είναι τυφλή. Γιατί όμως είναι τυφλή; Για να μην επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες και να δίνει ” δίκαιες ” λύσεις φαντάζομαι. Για το θέμα με την αθώωση των υπεύθυνων για την τραγωδία στα Τέμπη, όπου έχασαν τη ζωή τους 21 μαθητές, δεν ξέρω τι να υποθέσω για τη δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της.

Διάβασα στα ΝΕΑ Online το άρθρο για την τραγωδία στα Τέμπη, σύμφωνα με το οποίο “Την οριστική παύση της ποινικής δίωξης κατά δύο κατηγορουμένων της πολύκροτης υπόθεσης των Τεμπών, όπου τον Απρίλιο του 2003 είχαν χάσει τη ζωή τους σε τροχαίο ατύχημα 21 μαθητές, αποφάσισε το Τριμελές Εφετείο Λάρισας.”

Και αυτό ξέρετε για ποιο λόγο συνέβη ; Κρατηθείτε… Γιατί το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, δέχτηκε τη θέση των δύο ιδιοκτητών της εταιρίας ξυλείας, ότι ήταν άκυρη η επίδοση του παραπεμπτικού βουλεύματος σε αυτούς, γιατί αυτή έγινε πριν καταστεί αμετάκλητη η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών. Ότι δηλαδή, δεν είχε εκπνεύσει η προθεσμία άσκησης αναίρεσης στον Άρειο Πάγο.

Το ξαναγράφω. Το Εφετείο πήρε αυτή την απόφαση και ουσιαστικά αθώωσε τους κατηγορούμενους για τυπικούς λόγους προθεσμιών που δεν τηρήθηκαν κατά γράμμα και άρα οι ενέργειες που ακολούθησαν ακυρώνονται.

Δεν θέλω τέτοια τυφλή δικαιοσύνη, θέλω δικαιοσύνη με κρίση και δικαστές με συναίσθηση όχι των τυπικών καθηκόντων τους, αλλά των ουσιαστικών.

Εγώ πραγματικά δεν ξέρω τι να πω στους γονείς, στα αδέρφια, στους συγγενείς και στους φίλους αυτών των 21 παιδιών που δεν πρόλαβαν να τελειώσουν ούτε το σχολείο, που δεν πρόλαβαν να ζήσουν! Αυτοί τι θα τους πουν;

Αυτοί οι ίδιοι τι θα πουν σε όλους εμάς, τους πολίτες αυτής της χώρας; Δεν τιμωρούνται οι κλέφτες, αυτό το έχουμε σχεδόν πάρει απόφαση. Αλλά δεν τιμωρούνται ούτε κι εκείνοι που αφαιρούν αθώες ψυχές στους δρόμους; Στους δρόμους που παραχωρήσαμε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και τους έχουν γεμίσει διόδια;

Γράφω και κλαίω, όπως κλαίω κάθε φορά που περνάω από εκείνο το σημείο, που θα παραμείνει για πάντα πένθιμο και απ’ ότι φαίνεται δεν θα ” αναπαυθεί ” ποτέ από τις 21 ψυχές που βρίσκονται εκεί, όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη.

Κεντρικό σύνθημα "Ρωτήστε μας"

Επειδή ζω στο Μαρούσι, μπορώ να πω ότι ο Δήμος φροντίζει να προσφέρει καλές υπηρεσίες στους δημότες του τα τελευταία χρόνια που είναι Δήμαρχος ο κος Γιώργος Πατούλης. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν προβλήματα που πρέπει άμεσα να λυθούν, αλλά τουλάχιστον το επίπεδο ζωής στην πόλη του Αμαρουσίου είναι αρκετά καλό και συνεχώς αναβαθμίζεται μέσα από έργα υποδομής και νέες υπηρεσίες προς τους δημότες.

Ενημερώθηκα πριν μερικές μέρες λοιπόν ότι ο Δήμος Αμαρουσίου ξεκίνησε μια νέα υπηρεσία για τους πολίτες. Πρόκειται για το Κέντρο Εξατομικευμένης Πληροφόρησης Πολιτών, που αναλαμβάνει να απαντά έγκυρα και εξατομικευμένα στα ερωτήματα των πολιτών σχετικά με τα θέματα ασφαλιστικής, συνταξιοδοτικής, μισθολογικής φύσεως, εργασιακών σχέσεων αλλά και ανεργίας που τους απασχολούν!

Θα λειτουργεί στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Όλγας και Παναθηναίων (έναντι του ηλεκτρικού σταθμού) κι έτσι αν για παράδειγμα μια εργαζόμενη μητέρα με ανήλικο τέκνο, που είναι ασφαλισμένη στο ΙΚΑ και θέλει να μάθει πότε μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, τώρα μπορεί να ρωτήσει. Όπως κι ένας απολυμένος εργαζόμενος μπορεί να μάθει τι αποζημίωση δικαιούται. Οι πολίτες μπορούν να απευθύνονται στο Κέντρο Εξατομικευμένης Πληροφόρησης Πολιτών του Δήμου Αμαρουσίου και να ρωτούν ό, τι τους απασχολεί, λαμβάνοντας σαφείς απαντήσεις από μια και μόνο πηγή και μάλιστα υπεύθυνα.

Τα ερωτήματα υποβάλλονται εγγράφως ηλεκτρονικά, με τη βοήθεια του προσωπικού και το Κέντρο με τη συνεργασία ομάδας εξειδικευμένων επιστημόνων, αναλαμβάνει δωρεάν να βρει και να δώσει τις ορθές και ανάλογες ανά περίπτωση απαντήσεις. Και οι απαντήσεις δεν καθυστερούν πολύ. Χρειάζονται περίπου πέντε εργάσιμες μέρες για να επισκεφτεί και πάλι ο πολίτης το Κέντρο και να ενημερωθεί ή να λάβει την απάντηση στο ερώτημά του μέσω e-mail.

Και το σημαντικότερο… το Κέντρο Εξατομικευμένης Πληροφόρησης Πολιτών του Δήμου Αμαρουσίου, απευθύνεται κυρίως στους δημότες Αμαρουσίου, αλλά θα μπορεί να εξυπηρετεί πολίτες από οποιαδήποτε περιοχή της Αττικής. Δεν εξαιρείται καμία κοινωνική ή άλλη ομάδα. Το κέντρο εξυπηρετεί ανεξαιρέτως εργαζόμενους (ιδιωτικού & δημόσιου τομέα), συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες, ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, άνεργους, φοιτητές, σπουδαστές, μαθητές, νοικοκυρές.

Σε λίγο καιρό θα λειτουργήσει και η ιστοσελίδα του Κέντρου!

Μπράβο λοιπόν και καλή αρχή. Σε μια χώρα που το θηρίο του κρατικού μηχανισμού αντί να σε διευκολύνει σου αλλάζει τα φώτα, χρειαζόταν μια τέτοια υπηρεσία και εύχομαι να ακολουθήσουν και άλλα Κέντρα σε άλλους δήμους που θα εξυπηρετούν πολίτες σε όλη τη χώρα!