Στηρίζουμε την Ελλάδα με τις επιλογές μας ως καταναλωτές

Τις τελευταίες μέρες βλέπω σε όλο και περισσότερους τοίχους φίλων μου στο facebook το παρακάτω status (αυτούσιο ή με μικρές αλλαγές):

Επιλέξτε να αγοράσετε όλα τα δώρα σας για τα Χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά από μικρά εμπορικά μαγαζιά στην γειτονιά σας, Αφήστε τα χρήματά σας στους απλούς ανθρώπους, και όχι σε μεγάλες εταιρείες, και έτσι περισσότεροι άνθρωποι θα μπορέσουν να κάνουν Καλά Χριστούγεννα φέτος. Ας υποστηρίξουμε αυτήν την πρωτοβουλία ! Αντιγραφή και επικόλληση στον τοίχο σας…

Επειδή κατά την γνώμη μου η κρίση δεν είναι ακριβώς οικονομική, ή έστω δεν είναι μόνο οικονομική κι επειδή όλοι οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν καλά Χριστούγεννα, όπως και καλή Πρωτοχρονιά, όπως και καλό Πάσχα και καλό καλοκαίρι και βασικά πρέπει να έχουμε όλοι και του χρόνου δουλειά και χρήματα για να ζήσουμε, θέλω να γράψω αυτά που σκέφτομαι εδώ και καιρό, αλλά όλο το ανέβαλα.

Βασικό ζητούμενο είναι τα λιγοστά χρήματα που έχουν απομείνει, να κυκλοφορούν επί Ελληνικού εδάφους και να μένουν στην Ελλάδα και στους Έλληνες, στο ποσοστό που τους αναλογεί (αφαιρώντας δηλαδή τα χρήματα που φεύγουν από την χώρα αναγκαστικά λόγω των εισαγωγών σε ότι αφορά σε εμπορεύματα και προϊόντα, αλλά και από εμβάσματα σε φοιτητές του εξωτερικού).

Έτσι θα έχουμε όλοι δουλειά, θα μπορούμε να γεμίζουμε το ψυγείο του σπιτιού μας, θα προσφέρουμε στα παιδιά μας ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τα δημόσια σχολεία θα έχουν βιβλία, τα νοσοκομεία θα λειτουργούν, θα έχουν προσωπικό και υλικά που χρειάζονται, οι γονείς μας θα παίρνουν την σύνταξή τους κλπ.

Για να γίνει αυτό πρέπει όλοι οι Έλληνες, όποια θέση και να έχουμε στην εμπορική αλυσίδα (και όχι μόνο σε αυτή) να αλλάξουμε νοοτροπία και συνήθειες.

Και φυσικά θα πρέπει να γίνουν τεράστιες αλλαγές για την επιχειρηματικότητα, την παραγωγή και το φορολογικό καθεστώς στην Ελλάδα. Επειδή όμως αυτές φαίνεται ότι θα καθυστερήσουν (μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις κάνουν πάντα το αντίθετο από αυτό που λέει η λογική, το ίδιο και οι επιμέρους φορείς όπως οι αγροτικοί) και επειδή χωρά πάρα πολύ συζήτηση γι’ αυτές και δεν είναι αντικείμενο αυτής της ανάρτησης, ας δούμε τουλάχιστον τι μπορούμε να κάνουμε άμεσα εμείς ως μέλη αυτής της κοινότητας.

Καταναλωτές

1. Προτιμούμε όσο και όπου μπορούμε τα ελληνικά προϊόντα και τις υπηρεσίες που παρέχουν ελληνικές εταιρείες. Υπάρχουν καναπέδες ελληνικής κατασκευής, υπάρχουν ελληνικά ρούχα & παπούτσια, υπάρχουν ελληνικοί εναλλακτικοί πάροχοι τηλεφωνίας, υπάρχουν ελληνικά e-shop, υπάρχουν ελληνικά ζυμαρικά, υπάρχουν ωραιότατα ελληνικά μήλα. Εμείς γιατί επιμένουμε στις εισαγόμενες μπανάνες;

2. Κάνουμε καλή έρευνα αγοράς πριν ψωνίσουμε. Είθισται να νομίζουμε ότι τα ελληνικά προϊόντα είναι πιο ακριβά από τα ξένα ή ότι τα μικρά μαγαζιά είναι ακριβότερα από τα πολυκαταστήματα. Την ποιότητα αυτού που αγοράζουμε (είτε είναι προϊόν, είτε είναι υπηρεσία) και τη σχέση τιμής – απόδοσης, πότε θα τη λάβουμε υπόψη; Γιατί να αγοράσουμε ένα φτηνό ψευτο-παιχνίδι από γνωστό παιχνιδάδικο με εμπορεύματα εισαγωγής και όχι ένα αξιόλογο παιχνίδι, ένα ξύλινο παζλ, ή ένα βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της περιοχής μας; Πιθανόν να κοστίζει σχεδόν το ίδιο. Το έχουμε ψάξει ή πηγαίνουμε κατευθείαν στο γνωστό παιχνιδάδικο;

3. Επιλέγουμε να στηρίξουμε επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων, που εδρεύουν και δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και πληρώνουν σε αυτή την χώρα τους φόρους τους και τις εισφορές στα ταμεία. Μένουν εδώ και το παλεύουν και τα χρήματα που εισπράττουν τα κινούν πάλι στην Ελληνική αγορά. Αν δεν τις στηρίξουμε, θα αναγκαστούν να κλείσουν και αυτές. Και τότε δεν θα αποδίδουν πια φόρους, θα χαθούν θέσεις εργασίας (ακόμη και προσωπική επιχείρηση να είναι, ένας τουλάχιστον άνθρωπος θα μείνει άνεργος), θα χαθούν εισφορές στα ταμεία. Αν πάλι αντί να κλείσουν, αποφασίσουν να μεταφέρουν την έδρα τους σε άλλη χώρα… καταλαβαίνετε ποιος θα εισπράττει μετά φόρους, εισφορές, δημοτικά τέλη κλπ.

4. Επιλέγουμε να στηρίξουμε σε κάθε ευκαιρία τα μαγαζιά της περιοχής μας και αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε στα πολυκαταστήματα, τα οποία συχνά είναι ξένων συμφερόντων (ή έστω τα χρήματα καταλήγουν σε ξένες τσέπες σε δεύτερο επίπεδο). Δεν υπάρχει μόνο το “Sara” μέσα σε κάποιο Mall για να ψωνίσουμε ρούχα. Υπάρχουν δεκάδες μαγαζιά με ρούχα καλής ποιότητας και με καλές τιμές στο κέντρο της περιοχής μας. Σε αυτά θα βρούμε ίσως και μια πωλήτρια που θα ασχοληθεί μαζί μας και θα μας βοηθήσει, χωρίς να βαριέται και χωρίς να έχει τα νεύρα της, επειδή όλη τη μέρα τακτοποιεί στα ράφια τα πεταμένα δεξιά και αριστερά ρούχα  και κακοπληρώνεται και από πάνω (ενώ ταυτόχρονα σκέφτεται ότι θα μπορούσε να δουλεύει στο μαγαζί της μητέρας της, αν δεν είχε αναγκαστεί να το κλείσει!)

5. Επιλέγουμε ένα ελληνικό super market για τα εβδομαδιαία ψώνια μας και επιλέγουμε όσο είναι δυνατό ελληνικά προϊόντα. Ένα ελληνικό super market δεν υστερεί σε σχέση με super markets ξένων συμφερόντων. Έχει ανταγωνιστικές τιμές, έχει προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας αν θέλουμε να κάνουμε περισσότερη οικονομία, έχει ποικιλία και επάρκεια προϊόντων, φιλοξενεί προσφορές εταιρειών σε καταναλωτικά προϊόντα, διατηρεί εξίσου μεγάλο αριθμό προσωπικού.

6. Υιοθετούμε το δικό μας point system για τα μαγαζιά που ψωνίζουμε, τρώμε, χτενιζόμαστε κλπ. Δεν μας έκοψαν απόδειξη και έπρεπε να τη ζητήσουμε εμείς; Δεν ήταν καλή η εξυπηρέτηση και η παραγγελία ήρθε για πολλοστή φορά λάθος; Αντί να μας χτενίσει, μας ξεμάλλιασε γιατί βιαζόταν; Ε… κάποια στιγμή ως καταναλωτές πρέπει να λειτουργήσουμε υπεύθυνα. Κάθε λάθος πρέπει να έχει μια επίπτωση, ανάλογα με τη σημαντικότητά του και την επανάληψή του από τον επαγγελματία. Γιατί αν συνεχίσουμε να πηγαίνουμε για χτένισμα εκεί που μας ξεμαλλιάζουν, τότε εκείνο το κομμωτήριο δεν θα διορθωθεί ποτέ και κάποιος άλλος καλός συνάδελφός του δεν θα έχει την ευκαιρία να μας κάνει πελάτισσες. Δεν θα δώσουμε δηλαδή την ευκαιρία σε κάποιον να κάτσει να σκεφτεί και να βελτιωθεί και επιπλέον δεν θα επιβραβεύσουμε με την προτίμησή μας, κάποιον που είναι καλός στη δουλειά του και το αξίζει.

Ιδιοκτήτες ακινήτων

Χαμηλώνουμε τα ενοίκια που ζητούμε για επαγγελματική στέγη, ειδικότερα στα εμπορικά καταστήματα στο κέντρο κάθε πόλης, καθώς και σε γραφεία μικρών επιχειρήσεων ελληνικών συμφερόντων. Πέρασαν οι εποχές που είχαμε ένα κατάστημα 15τμ και περιμέναμε να ζήσουμε από τα ενοίκια που εισπράττουμε από αυτό ή να αγοράσουμε μια γκαρσονιέρα από τον αέρα !

Επιχειρηματίες – έμποροι – βιοτέχνες

1. Μειώνουμε εκείνα τα λειτουργικά κόστη που από τη μια δεν επηρεάζουν την ποιότητα των υπηρεσιών και των προϊόντων που προσφέρουμε, αλλά από την άλλη με τη μείωση αυτών των εξόδων μπορούμε να διαμορφώσουμε πιο καλές τιμές στα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας ή να προγραμματίσουμε ορισμένες προσφορές. Μειώνουμε όμως τα σωστά κόστη και όχι εκείνα που όσο μειώνονται τόσο δυσκολεύει η δουλειά μας.

2. Είμαστε ειλικρινείς απέναντι στον πελάτη, σεβόμαστε ακόμη και τα 10 λεπτά του ευρώ που θα διαθέσει στην επιχείρησή μας και είμαστε τυπικοί στις υποχρεώσεις μας. Προσέχουμε τον πελάτη, τον εξυπηρετούμε σε ότι χρειάζεται, του δίνουμε την απόδειξή του, ενδιαφερόμαστε να βρούμε λύση σε κάποιο πρόβλημα που προέκυψε μετά την πώληση. Προσωπικό ενδιαφέρον! Αυτή είναι η βασική διαφορά που θα μας ξεχωρίσει από το απρόσωπο πολυκατάστημα.

3. Φροντίζουμε με τη σειρά μας να κυκλοφορούμε τα χρήματα στην Ελλάδα, επιλέγοντας Έλληνες προμηθευτές προϊόντων, όπου αυτό είναι δυνατό και στηρίζοντας ελληνικές επιχειρήσεις για όλες τις υπηρεσίες και τα αγαθά που χρειαζόμαστε στην επιχείρησή μας. Από υπηρεσίες τηλεφωνίας και καθαριότητας, μέχρι υπηρεσίες φύλαξης και διαφήμισης και από χαρτί για τον εκτυπωτή μέχρι καινούριο γραφείο. Δεν γίνεται να θέλουμε πελάτες στην επιχείρησή μας κι εμείς αντί να είμαστε πελάτες του διπλανού μαγαζιού να ψωνίζουμε από το e-bay γιατί το βρήκαμε φθηνότερο. Θα γλυτώσουμε μια φορά 5 ευρώ, αλλά αυτά που θα χάσουμε σε βάθος χρόνου είναι πολύ περισσότερα. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι όλοι είμαστε μέρη της ίδιας αλυσίδας!

Τα παραπάνω είναι λίγες σκέψεις που γίνονται στο δικό μου μυαλό, παρατηρώντας ορισμένα πράγματα γύρω μου και βιώνοντας κάποια άλλα στην καθημερινότητά μου.

Ζω σε μια περιοχή της Αθήνας, της οποίας το εμπορικό κέντρο με τα καταστήματα έχει αρχίσει να αποδομείται από την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων, η οποία συνέπεσε με τη έναρξη της λειτουργίας του πρώτου μεγάλου κέντρου εμπορίου και ψυχαγωγίας.

Ζω στο Μαρούσι, το οποίο διαθέτει κάθε είδους συγκοινωνία, τρία από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα, σε αυτό στεγάζονται χιλιάδες επιχειρήσεις, έχει εντός των ορίων του τα μεγαλύτερα μαιευτήρια, μερικά από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία, καθώς και το Υπουργείο Παιδείας με περίπου 2.000 εργαζόμενους. Τόσος κόσμος λοιπόν κυκλοφορεί καθημερινά στο Μαρούσι, ο μόνιμος πληθυσμός του αυξάνεται διαρκώς και όμως το κέντρο του Αμαρουσίου ερημώνει κάθε μέρα και περισσότερο.

Όσο τα πούλμαν μεταφέρουν δωρεάν τον κόσμο από το Mall στο Golden Hall και αντίστροφα, τόσο τα καταστήματα στο κέντρο της πόλης κλείνουν και αποκτούν το ένα μετά το άλλο, ένα τεράστιο ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ στις άλλοτε αστραφτερές βιτρίνες τους.

Στηρίζουμε την Ελληνική, πολύ μικρή και μικρομεσαία επιχείρηση

Και είναι λυπηρό, γιατί κάθε ενοικιάζεται είναι και μια τουλάχιστον οικογένεια με άνεργο, είναι και άλλη μια οικογένεια που έχασε ένα μηνιαίο εισόδημα από ενοίκιο, είναι κι ένας ακόμη λογαριασμός ΔΕΗ χωρίς κατανάλωση, είναι κι ένα τηλέφωνο σε κατάργηση, είναι και ένας διακοσμητής βιτρινών με έναν πελάτη λιγότερο, είναι και αρκετοί προμηθευτές με μειωμένες πωλήσεις ή με ανοιχτά υπόλοιπα, είναι κι ένα τουλάχιστον ασφαλιστικό ταμείο με λιγότερες εισφορές.

Κάθε “ενοικιάζεται” είναι χρήματα που λείπουν και δεν κυκλοφορούν στην αγορά!

Και τα χρήματα έχουν αξία μονο όταν και για όσο κινούνται!

Όμως κάθε «ενοικιάζεται» είναι και όνειρα που έμειναν στην μέση. Είναι και κόποι που δεν απέδωσαν. Γιατί σήμερα δεν αποτυγχάνουν μόνο αυτοί που δεν προσπάθησαν ή αυτοί που δεν είχαν όνειρα και στόχους ή αυτοί που τα έκαναν μαντάρα. Αποτυγχάνουν και αυτοί που παρόλο που προσπαθούν, παρόλο που ονειρεύονται και βάζουν στόχους, επειδή είναι αναγκασμένοι να δρουν μέσα σε ένα άρρωστο περιβάλλον είναι πιθανό να αποτύχουν και όλα να τελειώσουν σε ένα ακόμη «ενοικιάζεται».

Πρέπει να πάρουμε χαμπάρι, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά η αρχή για την επίλυση των προβλημάτων είναι απλή. Και ο καθένας μας μπορεί και πρέπει να συμβάλλει. Πρέπει να σκεφτούμε με τον ίδιο τρόπο και για το κοινό συμφέρον, όποια και αν είναι η ιδιότητά μας και η θέση μας στην αλυσίδα. Αρκεί να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει και να ακούσουμε τη φωνή της λογικής. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να μετράμε πρώτα απ’ όλα τις κινήσεις μας. Τώρα, που τα χρήματα έχουν λιγοστέψει, είναι σημαντικότερο από κάθε άλλη φορά, το που και το πώς τα κινούμε. Από τις δικές μας επιλογές εξαρτάται αν θα γυρίσουν αυτά τα χρήματα πάλι σε εμάς, για να μπορέσουμε να τα κινήσουμε και πάλι και να έχουμε φαγητό, στέγη και δουλειά και αύριο.

Στηρίζουμε τους Έλληνες, στηρίζουμε την Ελλάδα, στηρίζουμε τις μικρές επιχειρήσεις, τους νέους ανθρώπους που ρισκάρουν και τα μαγαζιά της περιοχής μας.